Şiir › Şiir Örnekleri
Serbest Şiirler
sevgi şiirleri
1
akşamın hüznü
ve yalnızlığın doruğunda anmışım seni
duyasın
duyasın diye
çaresizlik değil ya
yokluğun can alıcı
sen ki uzaksın gözümden
baharda
dert etmiş kendime
çok düşünmüş
düşünmüş de
sarılmışım sevdana
2
sudaki ay ışığı
bahara değen yağmur
menekşede damla gibi
sevmişim seni birtanem
sevmişim seni
3
dalga vurur da usul usul
çakıltaşlarının sesi
martılarınkine karışır hani
hani
kızgın güneş
selvinin gölgesi
ve dupduru denizin ılıklığı
sarar ya bedeni
işte öylesin sevdiğim içimde
4
günçiçeğiyim sevdiğim
dönerim
neredeysen o yana
yitirince gece seni
sabah olsun diye beklerim
sabah olsun diye
5
gülüşündür dünyaya değer
saçında mor bir çiçek
ve sen ki çiçekten güzel
gülüşün ilmik boynumda
gülüşün kör kurşun
bırakma
bırakma beni sensiz
uzat ellerini bir an
vurgunum sana
gülüşüne
vurgunum
6
nasıl candır dayanır yokluğuna
ayanır da durur ayakta
sevdanla başım dik
yürek bin parça hasretinle
bekler gurbetten sonrayı
7
sevdanı yaşama bağladım
canımı cana
yaşamı nasıl seviyorsam ölesiye
seni de öyle bilesin
seni de öyle
8
susuz
yorgun
ve amansız yokuşun sonunda
bir ağaca sırtını verip
soluklanmanın mutluluğu gibi
düşlerim dönüşü
seni söyledim
bir lokma yemedim yedi gün
bir yudum içmedim yedi gece
bir seni söyledim yedi gün
seni ağladım yedi gece
bir seni güldüm
başlangıç
yedi dalga üstünden aşıp
yedi taş attılar denize
sonra girdiler acı suyun altına
çıktılar tertemiz
günahsız
değiştir
seninki de mevzu mu
be adam
sana mı kaldı
değiştirmek
insanları
evini değiştir
gömleğini değiştir
yolunu değiştir
yine olmazsa
kendini değiştir
hadi
al sana iş
işe bak
iki parmağımla tutup
yıldırımı
şimşeği avucuma hapsettim
oysa özgürlüğü savundum
yıllar yılı
olsaydı
1
güzeldir
sıra sıra palmiyeler
sokaklarında essen’in
tunus’a gitmeden
esmerleşmiş sarı saçlı kadınlar
on iki ay güneşinde
yürekleri ısınır
kuşkum yok
2
gökyüzü mavi
akdeniz’e
dökülür
ruhr
çamların altı
serin
toroslardan
gözlerim
ren’i
3
sahra’ya
bir damla düşer
önce vahaya dönüşüp
sonra
yeşerir tüm afrika
ertesi güne
kara gözleri
kara afrika’nın
umutla bakar
sina çölü
sina ovası olur
cenneti başka tanımlar
yeniden doğsa
peygamber
missisipi akar yemen’in ortasında
wall street’te develer dolaşır
aç insan gecelemez
central park’ta
4
özgürlük anıtını
ortadoğu’ya
armağan eder fransa
sınırlar kalkar
bir ülkeden diğerine
geçmek için
ne pasaport
ne silah gerekir elde
5
vikingler piramit yapar
kuzeyde
hiç ölen olmaz ecelsiz
kırbaçlanmaz kimse
vinçler
yavaş döner diye
üstlerinde
fransızlar çalışır
paris metrosunda
korkmaz
protesto etmez
cezayirliler
diğer yurttaşlar gibi
gider işlerine
yeraltında
6
kimse
sain nehrine atmaz
kimseyi1
fransız olduğundan
dolayı
kimse boğulmaz
paris’in göbeğinde
yirminci yüzyılın
sonuna varmışken
öldürülmez2
ingilizce bilmeyenler
ispanyolca da konuşur
amerikan polisi
resmi dil sen olur her yerde3
saç
ve göz rengi
değişir yalnızca
7
ganj
tertemiz geçer
boydan boya
hindistan’ı
arındırır birleşik krallığı
günahlarından
kara camlı arabalar
dolaşmaz sokaklarda
korumasız gezer başbakanlar
köşedeki meyhanede
kafa çekip bir seçmeniyle
dans eder komşu ülkedeki
kitapçıyla
Heceli Şiirler
Dağlara
Bu diyarda olan oldu sonunda
Sürüldüm de döndüm yüce dağlara
Göze battım milyon canın yanında
Soruldum da döndüm yüce dağlara
Soğudu yürekler taşlaşıp dondu
Bozuldu dostluklar yadlara döndü
Ardımdan bir ömür türlü laf dendi
Darıldım da döndüm yüce dağlara
Deli sevdalarla bağrımı yakıp
Gönül gözü ile evrene bakıp
Coşkun çaylar gibi Deniz’e akıp
Duruldum da döndüm yüce dağlara
Beni
Yaşam meydanında girdim savaşa
Haksızlığa esir kıldılar beni
Koşturmaktan geçemedim yavaşa
Bir bedendim bine böldüler beni
Dolu düştü bahçelere bağlara
Poyraz esti bu gencecik çağlara
Kar boranda çıkardılar dağlara
Kurtlarla sürüye saldılar beni
Düşmüş oldum bir kez çaresiz aşka
Görmeden geçseydi gözlerim keşke
Kimse yokmuş gibi dünyada başka
Herşeyden sorumlu bildiler beni
Daha gonca güllerimi dermeden
Yerimi yurdumu bana sormadan
Gözlerinin önündeyken görmeden
Arayıp Deniz’de buldular beni
Dostlarım
Razıyken herşeye bir tek sevginin
Yokluğuna isyan ettim dostlarım
Anlamsız düzeysiz bomboş övgünün
Sıklığına isyan ettim dostlarım
Farketmez kötüye herhangi yöre
Her çıkar hesabı olmuştur töre
Barış varken savaşların gözgöre
Çokluğuna isyan ettim dostlarım
Özlemi içimde yüzü benlimin
Beni hiçe sayan gözü kanlımın
Issız Deniz’lerde kalan gönlümün
Tekliğine isyan ettim dostlarım
Gülüm
Bir sözcük söyle ki değişsin dünya
İlham ol şaire yazara gülüm
Görürsün nasılmış Hanya’yla Konya
Sakın gelmeyesin nazara gülüm
Yeryüzüne yağmur ile düşerim
Dünyayı bir uçtan uca eşerim
Bir solukta bin bir engel aşarım
Bakmam İskender’e Sezar’a gülüm
Bir ettin ömrüme geceyi günü
Şaşırttın doğruyu yanlışı yönü
Sen bekler oldukça dışarda beni
Girsem de çıkarım mezara gülüm
Deniz’de birikir her damla elem
Yazar mı bunları artık bir kalem
Gördü ya bir kere seni elalem
Çığ düşer çarşıya pazara gülüm
Gözde
Gözde sel
Bitmez mi
Bunca yol
Yetmez mi
Zalim yar
Gel de sar
Baştan kar
Gitmez mi
Deniz yok
Cefa çok
Kirpik ok
Atmaz mı
Geçti Ömrüm
Şu dünyada birgünü
Görmeden geçti ömrüm
Şaşırdım doğru yönü
Varmadan geçti ömrüm
Sarpa sardırdı işi
Akıl terketti başı
Kırk yıl gördüğüm düşü
Yormadan geçti ömrüm
Bitmez kıvran da kıvran
Böyle dönüyor evren
Yar ile birgün devran
Sürmeden geçti ömrüm
Gurbette Deniz hasta
Ondandır gönül yasta
Soluksuz koştum dosta
Sarmadan geçti ömrüm
Sevdiğim
Bir insan ömrüne değer zamanda
Süründüğüm boşunaymış sevdiğim
Evvelde ahirde ahd u amanda
Göründüğüm boşunaymış sevdiğim
Bazı yeraltına bazı üstüne
İner çıkar mekan olur dostuna
Cahiller destinde abdal postuna
Sarındığım boşunaymış sevdiğim
Arşa çıkarınca beni kederim
Semada bulutu turap ederim
Gülmez imiş diye kötü kaderim
Yerindiğim boşunaymış sevdiğim
Deniz düşmüş bir katrenin ismine
Yaren olmuş cemi cümle hasmına
Şu fani cihanda adem cismine
Büründüğüm boşunaymış sevdiğim
Sesi Çıkmıyor
Dikenler her yanı sardı
Güllerin sesi çıkmıyor
Yapraklar kendini yordu
Dalların sesi çıkmıyor
Dert elenir eleklerde
Umut saklı dileklerde
Kelepçeler bileklerde
Ellerin sesi çıkmıyor
Gerçek sırta gelir ağır
İstediğin kadar bağır
Hiçbir sultan değil sağır
Kulların sesi çıkmıyor
Bu dünyayı yıkan gider
Canlıya hor bakan gider
Deniz’lere akan gider
Sellerin sesi çıkmıyor
Dipnotlar
- 1Fransız dazlaklarından bir grup Kuzey Afrikalı birini Sain (Sen) nehrine atıp boğdular.
- 2Erich Fried bir şiirinde, ABD’deki Attica Cezaevinde İngilizce bilmedikleri için dövülerek öldürülen göçmenleri yazdı. (Vatansız 100 Şiir).
- 3Olaf Palme’nin başbakanlığından sonra İsveç’in resmi dili ‘siz’ yerine ‘sen’ biçimde değiştirildi.

