Dağlara

Bu diyarda olan oldu sonunda
Sürüldüm de döndüm yüce dağlara
Göze battım milyon canın yanında
Soruldum da döndüm yüce dağlara

Soğudu yürekler taşlaşıp dondu
Bozuldu dostluklar yadlara döndü
Ardımdan bir ömür türlü laf dendi
Darıldım da döndüm yüce dağlara

Deli sevdalarla bağrımı yakıp
Gönül gözü ile evrene bakıp
Coşkun çaylar gibi Deniz’e akıp
Duruldum da döndüm yüce dağlara

  Kervan Oldum
(Kum Yayınları, 2000)

Beni

Yaşam meydanında girdim savaşa
Haksızlığa esir kıldılar beni
Koşturmaktan geçemedim yavaşa
Bir bedendim bine böldüler beni

Dolu düştü bahçelere bağlara
Poyraz esti bu gencecik çağlara
Kar boranda çıkardılar dağlara
Kurtlarla sürüye saldılar beni

Düşmüş oldum bir kez çaresiz aşka
Görmeden geçseydi gözlerim keşke
Kimse yokmuş gibi dünyada başka
Herşeyden sorumlu bildiler beni

Daha gonca güllerimi dermeden
Yerimi yurdumu bana sormadan
Gözlerinin önündeyken görmeden
Arayıp Deniz’de buldular beni

  Uzayda Bir Işık
(Kum Yayınları, 1999)

Dostlarım

Razıyken herşeye bir tek sevginin
Yokluğuna isyan ettim dostlarım
Anlamsız düzeysiz bomboş övgünün
Sıklığına isyan ettim dostlarım

Kırk diken içinde kalan gülümün
Tutulmayan yardan düşsem kolumun
Ellere düz benim hayat yolumun
Dikliğine isyan ettim dostlarım

Farketmez kötüye herhangi yöre
Her çıkar hesabı olmuştur töre
Barış varken savaşların gözgöre
Çokluğuna isyan ettim dostlarım

Özlemi içimde yüzü benlimin
Beni hiçe sayan gözü kanlımın
Issız Deniz’lerde kalan gönlümün
Tekliğine isyan ettim dostlarım

  Gün Döndü
(Kum Yayınları, 2001)

Gülüm

Bir sözcük söyle ki değişsin dünya
İlham ol şaire yazara gülüm
Görürsün nasılmış Hanya’yla Konya
Sakın gelmeyesin nazara gülüm

Yeryüzüne yağmur ile düşerim
Dünyayı bir uçtan uca eşerim
Bir solukta bin bir engel aşarım
Bakmam İskender’e Sezar’a gülüm

Bir ettin ömrüme geceyi günü
Şaşırttın doğruyu yanlışı yönü
Sen bekler oldukça dışarda beni
Girsem de çıkarım mezara gülüm

Deniz’de birikir her damla elem
Yazar mı bunları artık bir kalem
Gördü ya bir kere seni elalem
Çığ düşer çarşıya pazara gülüm

  Zamansız Şiirler
(KaraMavi Yayınları, 2007)

Gözde sel
Bitmez mi
Bunca yol
Yetmez mi

Zalim yar
Gel de sar
Baştan kar
Gitmez mi

Deniz yok
Cefa çok
Kirpik ok
Atmaz mı

  Kervan Oldum
(Kum Yayınları, 2000)

Geçti Ömrüm

Şu dünyada birgünü
Görmeden geçti ömrüm
Şaşırdım doğru yönü
Varmadan geçti ömrüm

Sarpa sardırdı işi
Akıl terketti  başı
Kırk yıl gördüğüm düşü
Yormadan geçti ömrüm

Bitmez kıvran da kıvran
Böyle dönüyor evren
Yar ile birgün devran
Sürmeden geçti ömrüm

Gurbette Deniz hasta
Ondandır gönül yasta
Soluksuz koştum dosta
Sarmadan geçti ömrüm

  Gün Döndü
(Kum Yayınları, 2001)

Sevdiğim

Bir insan ömrüne değer zamanda
Süründüğüm boşunaymış sevdiğim
Evvelde ahirde ahd u amanda
Göründüğüm boşunaymış sevdiğim

Bazı yeraltına bazı üstüne
İner çıkar mekan olur dostuna
Cahiller destinde abdal postuna
Sarındığım boşunaymış sevdiğim

Arşa çıkarınca beni kederim
Semada bulutu turap ederim
Gülmez imiş diye kötü kaderim
Yerindiğim boşunaymış sevdiğim

Deniz düşmüş bir katrenin ismine
Yaren olmuş cemi cümle hasmına
Şu fani cihanda adem cismine
Büründüğüm boşunaymış sevdiğim

  Zamansız Şiirler
(KaraMavi Yayınları, 2008)

Sesi Çıkmıyor

Dikenler her yanı sardı
Güllerin sesi çıkmıyor
Yapraklar kendini yordu
Dalların sesi çıkmıyor

Dert elenir eleklerde
Umut saklı dileklerde
Kelepçeler bileklerde
Ellerin sesi çıkmıyor

Gerçek sırta gelir ağır
İstediğin kadar bağır
Hiçbir sultan değil sağır
Kulların sesi çıkmıyor

Bu dünyayı yıkan gider
Canlıya hor bakan gider
Deniz’lere akan gider
Sellerin sesi çıkmıyor

  Zamansız Şiirler
(KaraMavi Yayınları, 2007)